ไอ้ไข่

ไอ้ไข่

ไอ้ไข่ เริ่มเรื่องด้วยวลีที่ว่า ความเชื่อ ความศรัทธา ของคนในแต่ละพื้นที่ ที่มีหลากหลายรูปแบบ แตกต่างกันออกไป แต่ทุกความเชื่อ มักมีประวัติความเป็นมา แทบทั้งสิ้น” ซึ่งไม่ยกเว้นแม้แต่ เรื่อของ ไอไข่แห่งวัดเจดีย์

ที่หลายๆคนให้ความเคารพ และศรัทธา โดยเฉพาะในเรื่องของการ ขอโชคลาภ ขอหวย จึงขอกล่าวถึง ตำนานเล่าขาน อิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ ของไอไข่แห่งวัดเจดีย์ อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช

จากเรื่องราว เสียงร่ำลือถึงความศักดิ์สิทธิ์ ขออะไรก็ได้สมหวังทุกอย่าง รูปไม้แกะสลัก ของเด็กชายอายุประมาณ 9-10 ขวบ ที่ตั้งอยู่ในศาลา ของวัดเจดีย์ ที่มีความเชื่อกันว่า เป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ที่สถิตอยู่ ณ วัดแห่งนี้

และยังเป็นที่เคารพสักการะของชาวบ้าน ตั้งแต่ในละแวกใกล้วัด ไปจนถึงต่างจังหวัด ในแถบภาคใต้ จากศรัทธาที่เชื่อกันว่า ขอได้ไหว้รับ โดยเฉพาะโชคลาภ และการค้าขาย

ประวัติไอ้ไข่วัดเจดีย์

วัดเจดีย์แห่งนี้ มีบันทึกเดิมไว้ว่า เดิมเป็นวัดร้างมีชื่อว่า วัดเจดีย์ ในเวลาต่อมา ยุคสมัยก็เจริญขึ้น ชาวบ้านเขาก็มาหักล้าง ถางพงทำนาบ้าง ทำสวนทำไร่บ้าง ก็เลยพบพื้นที่ตรงนี้ จากเดิมที่เป็นวัดเก่า ชาวบ้านก็ไปดูและเห็นว่าเป็นของ ที่เป็นสมัยอยุธยาส่วนใหญ่ ต่อมาก็มีตำนานเล่าว่า อดีตเจ้าอาวาส ซึ่งก็คือหลวงพ่อทอง ท่านก็มีเด็กวัด เป็นลูกศิษย์อยู่ 2 คน คนหนึ่งชื่อ นายเหมือน ส่วนอีกคนหนึ่ง ชื่ออะไรก็ไม่ทราบได้ แต่ต่อมาภายหลัง ชาวบ้านเขาก็มาเรียกว่าไอไข่นี่แหละ ซึ่งหลวงพ่อทองท่านเป็น สหายสายสำนักเดียวกันกับ หลวงปู่ทวด วันหนึ่งหลวงปู่ทวด จะเดินทางไปอยุธยา ก็เอาเด็กมาฝากเอาไว้

ไอ้ไข่

ยังมีอีกตำนานหนึ่ง ก็เล่าว่า หลวงปู่ทวด ซึ่งเป็นเกจิอาจารย์ดัง สายปักษ์ใต้ ได้มาปักกลดเดินธุดงค์ อยู่บริเวณนั้น ส่วนไอไข่นั้น เชื่อว่าเป็นวิญญาณเด็ก อายุประมาณ 9-10 ขวบ และเป็นลูกศิษย์ ซึ่งติดตามหลวงปู่ทวด เมื่อหลวงปู่ทวดมาถึง สถานที่ดังกล่าวกลับพบว่า มีทรัพย์สมบัติ และศาสนสถานที่สำคัญ

เป็นจำนวนมาก ซึ่งได้ให้ไอไข่ สิงสถิตเฝ้าทรัพย์สมบัติดังกล่าว วิญญาณดวงนี้เฝ้าดูแล ปกปักรักษา ทรัพย์สินของแผ่นดินอยู่ที่วัดแห่งนี้ ตั้งแต่นั้นมา และหมู่บ้านนั้น ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น หมู่บ้านโพธิ์เสด็จจนปัจจุบัน

ต่อมา ได้มีเรื่องเล่าว่า หลังจากท่านหลวงพ่อทอง มรณภาพแล้ว ไอไข่ก็เดินลงไปในสระน้ำ หน้าวัด แล้วไม่ขึ้นมาให้ใครเห็นอีกเลย แต่วันดีคืนดี ก็จะมีคนเห็นเด็กวิ่งเล่น ให้เห็น และเหตุการณ์นี้ ก็ยังคงมีให้เห็นอยู่ แม้ในปัจจุบัน ชาวบ้านเขาจะเห็นเด็ก ประมาณ 9 ขวบ 10 ขวบ แล้ววิ่งเล่นอยู่บริเวณ

บริเวณป่าของวัดเจดีย์นี่แหละ พอไปสืบสาวราวเรื่อง ราวเป็นลูกหลานใครก็ไม่มีใครรู้ ชาวบ้านจะเห็นอยู่ในนั้น บ่อยมาก บ่อยซะจนรู้ว่า น่าจะเป็นวิญญาณของเด็ก หรือเป็นวิญญาณ ของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่นี่ ก็เรียกท่านว่าเด็กวัด

วัดเจดีย์ เมื่อก่อนเป็นวั ดที่รกร้างมาหลายปี และได้บูรณะใหม่เมื่อ ปีพุทธศักราช 2500 ซึ่งตรงสถานที่ ที่กำลังก่อสร้าง อุโบสถอยู่นั้น เมื่อก่อนเป็นเจดีย์รกร้าง ชาวบ้านไม่กล้าเข้าไป

หลังจากปีพุทธศักราช 2500 ผู้ใดที่เข้ามานอนพัก ค้างแรมภายในบริเวณวัดเจดีย์ ถ้าไม่เอ่ยชื่อหรือบอกกล่าว หรือขอขมา ต่อไอ้ไข่แล้วจะนอนไม่ได้ มีการก่อกวนทั้งคืน เช่นเมื่อทำท่าจะหลับ จะมีเด็กเอามือมาตีศีรษะบ้าง ดึงขาดึงแขนบ้าง ก่อกวนตามประสา แบบเด็กๆทั้งคืน

ผู้คนก็ยังคงกล่าวขาน ถึงไอไข่กับเหตุลึกลับ จึงมากราบมาไหว้ แต่บางท่านก็เชื่อว่า อดีตท่านเจ้าอาวาสและเด็กวัด เด็กคนนี้คงจะต้องมีอะไรสักอย่าง ที่ทำให้เข้าถึง ในจิตใจของชาวบ้านแถบนี้

ประวัติของไอไข่วัดเจดีย์ หรือ ตาไข่วัดเจดีย์ ทำไมถึงเรียกชื่อแตกต่างกัน ได้รับคำตอบว่า เมื่อพิจารณาอายุของไอไข่แล้ว ก็อายุหลายปีแล้ว ชาวบ้านเชื่อว่า คงไม่เหมาะสม ที่ลูกหลานเด็กรุ่นใหม่ จะเรียกไอไข่ สมควรเรียกตาไข่

ซึ่งน่าจะเหมาะสมกว่า คำว่าไอไข่ ซึ่งเพิ่งมาเริ่มเรียกชื่อนี้เอาตอน ที่มีการแกะสลักรูปไม้ แล้วเหตุผลที่ว่า อาจารย์เที่ยงหรือผู้ใหญ่เที่ยง ได้ให้มีการแกะสลัก รูปไม้ของเด็กชายนี้ ก็เพราะว่ามีนิมิตรว่า

มีเด็กไปบอกให้สร้างรูปปั้นให้ เมื่อประมาณ ปีพุทธศักราช 2523 ถึง 2524 ในนิมิตร ได้เห็นเด็กแก้ผ้าเปลือยกาย ยืนอยู่กับพระจีวรสีคล้ำ ไปยืนให้เห็นในนิมิต และเอ่ยปากว่าแกะรูปเราให้ที เราจะได้มีที่อาศัยอยู่

เป็นหลักแหล่ง ตาเที่ยงจึงได้ถามว่า ”ใครหรือนี่” เด็กในนิมิตรจึงบอกว่า “เราชื่อไอไข่เด็กวัดเจดีย์” ตั้งแต่นั้นมา จึงได้รู้ว่าเด็กวัดนี้ ชื่อไอไข่เด็กวัดเจดีย์ ซึ่งรูปไม้แกะสลัก จะเป็นรูปเด็กอายุประมาณ 9-10 ขวบ สวมชุดลายพรางทหารสวมแว่นตาดำ ซึ่งมาจากสิ่งของที่ชาวบ้าน ที่เคารพนับถือศรัทธา นำมาถวายแก้บน

วัดเจดีย์

วัตถุมงคลไอ้ไข่วัดเจดีย์

เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน หรือที่รู้จักกันในนาม พระอาจารย์แว่น ได้จัดทำวตถุมงคล จากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของวัดแห่งนี้ นั่นก็คือ ไอ้ไข่ ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้วัดเจดีย์ เป็นที่โด่งดัง และเป็นที่รู้จัก จนถึงปัจจุบัน

วัตถุประสงค์หลัก ในการจัดสร้างวัตถุมงคลของแต่ละปี เพื่อที่จะนำรายได้มาสร้างเสนาสนะ และก็จัดซื้อที่ทาง เพื่อว่าจะได้ขยายที่วัด ให้ใหญ่ขึ้น ไม่ได้มีการสร้างทุกปี แต่ในการสร้าง วัตถุมงคลแต่ละครั้งนั้น ก็มีจำนวนจำกัด ตอนนี้จำนวนคนต้องการมาก แต่วัตถุมงคลที่จัดสร้าง คงไม่พอกับความต้องการ ดูจากของที่ผู้คนนำมา บนมากมาย บ่งบอกถึงแรงศรัทธา ที่มีต่อไอไข่ ทำให้ทุกวันนี้ มีผู้คนหลั่งไหลไปขอพร จากไอไข่แน่นขนัดทุกวัน

ในวัดเจดีย์ เต็มไปด้วยสิ่งของ ที่ผู้เลื่อมใสศรัทธา เอามาแก้บนเช่น รูปไก่ชน ชุดทหาร หนังสติ๊ก ของเล่นต่างๆ เป็นต้น ส่วนบริเวณที่ให้จุดประทัด ก็มีเสียงประทัด กองสูงเป็นเนินเขา บ่งบอกถึงแรงศรัทธา ที่มีต่อไอไข่ และแสดงถึงผลสัมฤทธิ์ จากผู้ที่มาขอแล้วได้รับจากไอไข่


ทุกวันนี้ ทุกคนต่างหลั่งไหล ไปขอพรจากไอไข่ มิได้ขาดสาย ครั้นถึงวันสงกรานต์ 13-17 เมษายนของทุกปี ก็จะมีการจัดงานบุญ คณะกรรมการวัด จะนำรูปมาประดิษฐาน ยังปะรำพิธีเพื่อ ให้คนสรงน้ำพระ แล้วอาบน้ำไอ้ไข่ขอพรด้วย

และด้วยบารมีของ ไอ้ไข่ ทำให้ชาวบ้าน มีายได้ จากขายของกราบไหว้บูชา และของวัด ส่วนวัด จากที่เป็นวัดร้าง ก็กลายเป็นวัด ที่เจริญขึ้นมา และเป็นที่รู้จัก ของประชาชนทั่วไป

สุดท้ายนี้ หวังว่าบทความนี้ คงจะมีประโยชน์ ต่อผู้ที่เข้ามาอ่าน นะครับ

Message us